Jeśli masz rozpoznaną chorobę serca a pragniesz zostać mamą to powinnaś skonsultować się z kardiologiem, aby na przykład przejrzeć przyjmowane leki czy zmodyfikować leczenie w sposób, który byłby bezpieczny dla dziecka.

O czym jeszcze powinnaś wiedzieć?

Jakie choroby serca są ryzykowne dla matki a jakie nie?

Według wskazówek Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wysokie ryzyko dla matki (ryzyko klasy III) stanowią następujące choroby serca:

  • systemowa prawa komora
  • serce z wszczepioną mechaniczną zastawką
  • krążenie typu Fontana
  • nieskorygowana siniacza wada serca
  • poszerzenie aorty
  • inna złożona wrodzona wada serca

A oto wykaz chorób kardiologicznych, w których ciąża jest stanowczo przeciwwskazana (klasa IV):

  • nadciśnienie płucne
  • poważne upośledzenie funkcji komory systemowej
  • wystąpienie w przeszłości kardiomiopatii okołoporodowej z resztkowym upośledzeniem funkcji lewej komory serca
  • ciężkie zwężenie zastawki mitralnej
  • zespół Marfana z poszerzeniem aorty
  • wrodzona ciężka koarktacja aorty

Nie stanowią ryzyka dla kobiety w ciąży choroby takie jak:

  • zaburzenia rytmu serca
  • ubytki w przegrodzie międzykomorowej
  • skorygowane ubytki w przegrodzie międzyprzedsionkowej
  • przetrwały przewód tętniczy

Arytmia w ciąży

Arytmia serca w ciąży jest częstym problemem, ponieważ ciąża w szczególny sposób wpływać może na układ krążenia. Ciąża może też nasilać występujące wcześniej zaburzenia rytmu. Dlatego kobiety ciężarne z rozpoznaną wcześniej chorobą kardiologiczną powinny być przez cały okres pod opieką lekarza kardiologa.

Dlaczego w ciąży często występują tzw. „kołatania serca”? Powody są następujące:

  • ciąża zwiększa (do 34 tygodnia) objętość krwi o około 40% – 60%
  • zwiększa się także częstość rytmu serca, o ok. 10 – 20 uderzeń na minutę. Częstotliwość ta wzrasta między 20 a 32 tygodniem i pozostaje na takim poziomie aż do ok. 5 dnia po urodzeniu dziecka
  • zwiększa się objętość krwi toczonej przez serce do naczyń krwionośnych w ciągu jednej minuty
  • spada ciśnienie „górne” na początku ciąży a ciśnienie rozkurczowe obniża się do II trymestru, a po II trymestrze stopniowo rośnie
  • w czasie ciąży rośnie stężenie substancji stresowych czyli katecholamin
  • napręża się mięśniówka jam serca
  • wysoki poziom estrogenu i B – gondotropina kosmówkowa powoduje zmianę aktywności kanałów jonowych odpowiedzialnych za regulację pracy serca

Jakie badania należy wykonać w arytmii serca?

Aby zdiagnozować arytmię i podjąć leczenie, należy zrobić następujące 4 badania:

  1. Echo serca – czyli usg serca. Badanie to pomaga ocenić budowę serca i jego pracę. Za pomocą usg serca możemy dowiedzieć się, co wywołuje arytmię, na przykład może to być niezdiagnozowana wada serca.
  2. Ekg – trwający kilka sekund zapis czynności elektrycznej serca. Badanie to pomaga ujawnić niektóre nieprawidłowości i wykonuje się je jako wstępne badanie w arytmii.
  3. Holter ekg – 24 lub 48 godzinny zapis czynności elektrycznej serca. Urządzenie to przymocowuje się do ciała pacjenta po to, aby monitorowało ono pracę jego serca podczas codziennych czynności. Nie można tylko wchodzić z holterem pod prysznic ani zanurzać się w wannie.
  4. Badanie krwi – wyklucza niedoczynność lub nadczynność tarczycy poprzez oznaczenie TSH, fT3 i fT4 oraz wykluczenie niedokrwistości i zaburzeń jonowych (nadmiar lub niedobór magnezu, sodu, wapnia i potasu).

Jakiego typu arytmia najczęściej występuje w ciąży?

Najbardziej typowymi rodzajami arytmii są:

  • napadowy częstoskurcz nadkomorowy
  • nawrotny częstoskurcz przedsionkowo – komorowy
  • częstoskurcz przedsionkowy

Bradyarytmie serca

To oddzielna grupa zaburzeń kardiologicznych charakteryzująca się zwolnioną czynnością serca. Zwolnienie rytmu serca zagraża zarówno matce, jak i dziecku. Przede wszystkim lekarz powinien zdiagnozować, czy zwolniony rytm serca wynika z nierozpoznanej wady serca. Często jest tak, że bezobjawowy wolny rytm u pacjentki z wadą serca ujawnia się dopiero w ciąży.

Większość wolnych rytmów serca ma łagodny przebieg i nie wymaga leczenia. Jeśli jednak wolny rytm serca prowadzi do omdleń i zaburzeń świadomości albo zmniejszonym wytwarzaniem moczu to wtedy konieczne jest wszczepienie rozrusznika serca.

Kiedy cesarskie cięcie?

Tzw. „palpitacja serca” nie jest przeciwwskazaniem do porodu naturalnego, gdyż zazwyczaj mamy do czynienia z niewymagającą dodatkowego leczenia łagodną arytmią lub równie łagodną w przebiegu tachykardią zatokową. W takiej sytuacji bardziej odpowiedni dla kobiety jest tradycyjny poród siłami natury.

Cesarskie cięcie zalecane jest natomiast u pacjentek z następującymi schorzeniami serca:

  • zespół Marfana
  • poszerzenie opuszki aorty powyżej 45 mm
  • rozwarstwienie aorty
  • nadciśnienie płucne
  • zaawansowana, ostra niewydolność serca
  • leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi w przypadku wystąpienia porodu przedwczesnego
  • zaawansowane zwężenie zastawki aortalnej

Telefon kontaktowy        (22) 828 59 03