układ nerwowy

Czy wiecie, że neurologa jako nauka zaczęła rozwijać się bardzo intensywnie w okresie renesansu? Jednak dopiero w XIX doszło do skokowego przyrostu wiedzy medycznej. Wyodrębniono wówczas wiele chorób.
Poznajcie najpowszechniejsze choroby ośrodkowego układu nerwowego!

 

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

To choroba wywołana przez bakterie i wirusy, a czasami pierwotniaki i pasożyty. Czasami chorobę wywołują niektóre leki. Co ciekawe, o ile na Zachodzie na chorobę tę zapadają 3 osoby na 100 000, to w Brazylii zapadalność wynosi 45,8 na 100 000 w ciągu roku. Z kolei w Afryce Subsaharyjskiej bardzo dużo osób zapada na tę chorobę w okresie suszy.
Wirusem wywołującym tę chorobę jest etnowirus, wirus ECHO, HSV-2, arbowirus, wirus polio, wirus grypy A i B czy też wirus odry. Do najczęstszych bakterii należą pneumokoki i dwoinka zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Objawem są bóle głowy, gorączka, senność, wymioty, sztywność karku, a także podwójne widzenia, wysypka i zaburzenia mowy.

Ciekawostka – przyczyny mogą być również nieinfekcyjne, czyli na przykład takie choroby jak nowotwory białaczki, tkanki limfatycznej, guzy i przerzuty do mózgu oraz sarkoidoza czy zatrucie ołowiem.

 

Krwotok śródmózgowy

Krwotok śródmózgowy, czyli krwotoczny udar mózgu należy do chorób naczyniowych. Wyróżnia się kilka rodzajów krwotoków śródmózgowych, spośród których interesujący jest krwotok do móżdżku, czyli do tylnej jamy czaszki. W związku z powiększaniem się objętości krwiaka następuje ucisk na ośrodek oddechowy pnia mózgu, co zagraża życiu.

Ciekawostka – szczególnie niebezpieczne są krwotoki, w których nastąpiło przebicie krwiaka do układu komorowego mózgu składającego się z płynu mózgowo-rdzeniowego.

 

Wodogłowie

Czyli zwiększenie objętości płynu mózgowo-rdzeniowego. Wystąpienie wodogłowia u osób starszych powoduje bóle głowy, podwójne widzenie, nietrzymanie moczu, zaburzenie równowagi, a nawet zmianę osobowości i upośledzenie umysłowe. Z kolei u niemowląt choroba ta powoduje powiększenie się obwodu głowy, a także uwypuklenie i poszerzenie ciemiączek i poszerzenie szwów czaszkowych. Dochodzi także do opóźnienia rozwoju dziecka. Innym objawem wodogłowia u niemowląt jest senność, napad padaczkowy, a także objaw zachodzącego słońca skutkujący brakiem reakcji na światło, porażeniem ruchów gałek ocznych w górę i w dół.
Wodogłowie może być więc wadą wrodzoną, a także może być nabyte w czasie życia. A jakie są przyczyny nabytego wodogłowia?
Otóż choroba ta może być wywołana guzem mózgu, zapalenie opon mózgowych, urazem wewnątrzczaszkowym, krwotokiem podpajęczynówkowych czy krwawieniem dokomorowym. Co ciekawe, wodogłowie występuje w czterech rodzajach: ex vacuo, normotensyjne, niekomunikujące i komunikujące.

Ciekawostka – wodogłowie pierwszy raz opisał Hipokrates w IV wieku p. n. e. Z kolei pierwszy opis operacyjnego leczenia wodogłowia znajdujemy w podręczniku pod nazwą „Al-Tasrif”, który został napisany ok. 1000 roku n.e.

 

Glejak

To kolejna choroba neurologiczna. Glejak należy do nowotworów układu ośrodkowego nerwowego. Łacińska nazwa tego guza sugeruje, że mamy do czynienia z czymś klejący, lepkim, śliskim i tłustym. Według typów komórek glejaki możemy podzielić na zarodkowe, czyli na przykład rdzeniak występujący zwykle w móżdżku dzieci, a także gwiaździaki włosianokomórkowy zwane gąbczakami występujące w okolicy nerwu wzrokowego. Innym typem jest gwiaździak tucznokomórkowy, glejak wielopostaciowy, skąpodrzewiak, wyściółczak i wyściółczak śluzowo-brodaweczkowaty.
Z kolei według złośliwości możemy sklasyfikować owe guzy na takie z niskim stopniem złośliwości obejmujące komórki bardzo dojrzałe i zróżnicowane i komórki złośliwe niezróżnicowane lub anaplastyczne, szybko rosnące.
Objawem glejaka są bóle głowy, wymioty, nudności, osłabienie sprawności intelektualnej, zaburzenia pamięci i napady padaczkowe oraz zaburzenia mowy, słuchu, wzroku i zaburzenia równowagi, napady padaczkowe.

Ciekawostka: pierwszego opisu obrazu mikroskopowego glejaka dokonał w 1869 roku Rudolf Virchow.

 

Choroba Parkinsona

Niegdyś zwana była drżączką poraźną. Choroba ta polega na postępującym zwyrodnieniu ośrodkowego układu nerwowego.
Objawy choroby Parkinsona mogą narastać stopniowo w ciągu nawet kilkunastu lat. Na początku osoby dotknięte tą chorobą wyróżniają się spowolnieniem ruchowym i niezgrabnością w ruchach. Doświadczają także zaburzenia pisania oraz spowolnienia reakcji. Niekiedy takie objawy mylone są ze zmianami reumatycznymi i starszym wiekiem. Jednak po pewnym czasie objawy zaczynają się pogłębiać i chory obserwuje u siebie zaburzenia równowagi. Trudność sprawiają mu także codzienne czynności, takie jak wstawanie z łóżka.
Objawami poprzedzającymi tę chorobę są depresja, sztywność osobowości, zaparcia, parestezja kończyn, zapalenie łojotokowe skóry czy zaburzenie węchu.

Ciekawostka – charakterystyczna nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego lekarza Jamesa Parkinsona, który pierwszy raz rozpoznał i opisał to schorzenie w 1817 roku. Jednak podłoże anatomiczne i biochemiczne ten choroby poznano dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku.

Telefon kontaktowy        (22) 828 59 03