Podejrzewasz u siebie problemy z tarczycą?

Zapalenie tarczycy dotyka najczęściej kobiety w wieku 30-50 lat. Nie jest to rzadka dolegliwość, a liczba chorych stopniowo rośnie. Do przyczyn zapalenia tarczycy zaliczamy najczęściej chorobę Hashimoto, ale również wirusy i bakterie. W zależności od przyczyny choroby, wdraża się odpowiednie leczenie.

Tarczyca jest gruczołem, który produkuje hormony: tyroksynę(T4) i trójjodotyroninę (T3), które pełnią bardzo ważną rolę w regulacji procesów zachodzących w ciele. Wpływają na procesy metaboliczne, pracę serca i temperaturę ciała. Regulują pracę układu nerwowego, krwionośnego, rozrodczego, mięśniowego i kostnego.

Gdy przyczyną zapalenia tarczycy są chorobotwórcze drobnoustroje, którym udało się przeniknąć wraz z układem krwionośnym do tarczycy, objawy mogą przypominać przeziębienie. Występuje wówczas poczucie osłabienia, dreszcze, podwyższona temperatura ciała, ból szyi i trudności z przełykaniem. Tarczyca twardnieje i staje się wrażliwa na dotyk. Lekarz wprowadza kilkutygodniowe leczenie i zaleca przyjmoprzyjda CI do domu to pogadamy

 

Przyjmowanie leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych

Pomocne staje się wtedy dostarczanie organizmowi dawki witaminy C w celu wsparcia układu odpornościowego. W ciężkich przypadkach zapalenia tarczycy podaje się sterydy. Po prawidłowo przeprowadzonym leczeniu po chorobie nie powinno być ani śladu.

 

Zdecydowanie poważniejszy przebieg i skutki ma choroba Hashimoto (przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy). Nazwa pochodzi od japońskiemu chirurga dr Hakaru Hashimoto, który jako pierwszy opisał przypadki tego schorzenia. Jest to choroba autoimmunologiczna o podłożu genetycznym, w której układ odpornościowy stopniowo niszczy komórki tarczycy. Może rozwijać się niezauważalnie przez lata, przeradzając się w niedoczynność tarczycy. Głównymi objawami są: utrzymujące się zmęczenie i senność, uczucie zimna, przybieranie na wadze, zaburzona praca serca, nadciśnienie tętnicze, sucha oraz pobawiona blasku skóra i włosy, zaburzenia miesiączkowania, a nawet niepłodność i depresja. W bardzo ciężkich przypadkach skutkiem długotrwałej, nieleczonej niedoczynności tarczycy może być śpiączka. Gdy zauważy się u siebie niepokojące objawy, należy udać się do lekarza rodzinnego, który przeprowadzi niezbędne badania i pokieruje dalszym leczeniem. Chorobę diagnozuje się po przeprowadzeniu badań hormonalnych. Nie ma metody leczenia jej przyczyn, za to łagodzi się ich negatywny skutek, przyjmując przez całe życie hormon tarczycy – lewotyroksynę. Systematyczne jej przyjmowanie przywraca równowagę gospodarce hormonalnej organizmu. Konieczne będą regularne wizyty kontrolne.

Inną chorobą tarczycy o podłożu autoimmunologicznym jest choroba Gravesa- Basedowa, która jest powiązana z objawami typowymi dla nadczynności tarczycy. Odpowiada za to pobudzenie receptora TSH, który powoduje wzmożone wydzielanie hormonów tarczycy, a także rozrost gruczołu i jego naczyń krwionośnych. Stąd jednym z objawów jest powstanie wola (w około 80% przypadków). Innymi objawami jest wytrzeszcz oczu, utrata wagi, wzmożony apetyt, zaburzenia pracy serca, ogólne osłabienie, bezsenność, drżenie rąk, drażliwość ,nadpobudliwość i nieregularne miesiączkowanie. Choroba jest uleczalna. Leczy się ją farmakologicznie, operacyjnie lub za pomocą jodu radioaktywnego. W łagodnym stadium nadczynności zaleca się leczenie farmakologiczne, polegające na przyjmowaniu leków przeciwtarczycowych, hamujących czynność tarczycy. Trwa ono 2 lata, a jego skuteczność szacowana jest na 20-30%. W przypadku gdy niezalecana jest metoda operacyjna, skuteczne okazuje się leczenie jodem radioaktywnym.

 

Dowiedz się więcej o badaniu USG tarczycy w naszej przychodni.