Obniżona odporność jest stanem, który może mieć charakter przejściowy i łagodny lub stały i zagrażający życiu. Właśnie dlatego tak ważna jest stała obserwacja organizmu i stosowanie się do zasad profilaktyki. Jeśli często łapiesz infekcje, masz nawracające opryszczki, co chwilę walczysz z zapaleniem gardła – skonsultuj się ze specjalistą. Być może konieczna będzie wizyta u immunologa, lekarza zajmującego się zaburzeniami odporności.

 

1. Przejściowe stany obniżenia odporności

Należy pamiętać o tym, że przejściowe stany obniżenia odporności są czymś normalnym i mogą się zdarzać nawet kilka razy w roku. Wiele w tym względzie zależy od genetyki, klimatu, warunków pracy i odpoczynku. W ostatnich latach notuje się wzmożoną częstotliwość występowania tego rodzaju stanów. Przyczyną tak niekorzystnego zjawiska jest (nade wszystko!) współczesny, niezdrowy styl życia. Teoretycznie mamy łatwy dostęp do leków, suplementów i jedzenia. W praktyce jednak wielu z nas sięga po zbyt dużo nieodpowiednich preparatów. Jesteśmy lekomanami – łykamy ogromną ilość suplementów i tabletek przeciwbólowych. Śmieciowe jedzenie, nadużywanie alkoholu, używek ma wpływ na pojawienie się niedoborów ważnych składników odżywczych, bez których układ immunologiczny nie może działać odpowiednio.

Stres, brak snu oraz życie pod presją czasu to kolejne powody nadmiernie obniżonej odporności. Jeżeli odżywiasz się źle, nie wysypiasz się i sięgasz po używki, Twój układ immunologiczny będzie niewydolny, przez co pojawią się nawracające infekcje. Pamiętaj! Jeśli często chorujesz – najpierw surowo oceń swoje menu, tryb życia (czy uprawiasz jakieś sporty?) i warunki pracy. Być może wyeliminowanie nieszkodliwych czynników sprawi, że Twój organizm wróci do dobrej formy.

 

2. Pierwotne niedobory odporności

Pierwotne niedobory odporności to zespół wrodzonych chorób objawiających się różnorakimi zaburzeniami w funkcjonowaniu układu immunologicznego. Na szczęście diagnozuje się je rzadko. Jedno dziecko na 10000 urodzonych jest narażone na wystąpienie tego rodzaju schorzenia. Do najważniejszych symptomów pierwotnych niedoborów odporności zalicza się przede wszystkim zaburzenia na tle produkcji przeciwciał (np. hipogammaglobulinemia, niedobór IgA). Niekiedy choroba objawia się zaburzoną odpowiedzią komórkową. Oznacza to, że organizm ma zbyt mało m.in. naturalnych komórek cytotoksycznych, limfocytów, fagocytów.
Należy podkreślić, że pierwotne niedobory odporności to grupa chorób uwarunkowanych genetycznie. Nie można się nimi zarazić lub ich nabyć.

Wtórne niedobory odporności

Wtórne niedobory odporności to grupa chorób, która jest diagnozowana u pacjentów wcześniej zdrowych. Do tego rodzaju schorzeń zalicza się m.in. AIDS (zespół nabytego niedoboru odporności wywołany wirusem HIV). Innymi przyczynami wystąpienia niekorzystnych objawów są: przyjmowanie leków immunosupresyjnych (np. glikokortykosteroidów), pojawienie się ciężkich zakażeń, choroby układu krążenia, układu pokarmowego, rozległe oparzenia i urazy, choroby autoimmunologiczne. Wtórne niedobory odporności najczęściej pojawiają się wraz z: cukrzycą, anemią sierpowatą, odrą, różyczką, mocznicą, wietrzą ospą, białaczką oraz różnorakimi zakażeniami bakteryjnymi.

Niedobory odporności mogą się różnie objawiać. Typowe symptomy to: nawracające zakażenia górnych dróg oddechowych, owrzodzenia jamy ustnej, zapalenia przyzębia, stany zapalne zatok obocznych nosa, przewlekłe zapalenia uszu, nawracające zakażenia dróg moczowych.

 

Zakażenia

Wtórne zaburzenia odporności najłatwiej wytłumaczyć na przykładzie zakażenia wirusem HIV (wirus niedoboru odporności człowieka). Po dostaniu się do organizmu cząsteczki te wywołują znaczne zmniejszenie liczby limfocytów CD4 (pomocnicze), ponadto upośledzają czynności układu immunologicznego. Z tego powodu organizm łatwiej podłapuje różnego rodzaju infekcje, występują nowotwory oportunistyczne. Podobny mechanizm można zaobserwować przy zakażeniu wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), wirusem odry lub bakteriami (np. gruźlica, malaria).

 

Zaburzenia metaboliczne jako przyczyna zaburzeń odporności

Leukocyty znacznie osłabiają się przy cukrzycy. Choroba ta doprowadza do występowania zaburzeń naczyniowych i nerwowych, co sprzyja pojawieniu się infekcji grzybiczych i bakteryjnych. Niewydolność wątroby wywołuje osłabienie odporności poprzez spadek produkcji białek (w tym białek układu immunologicznego). Z kolei niewydolność nerek prowadzi do limfopenii (spadek limfocytów we krwi), upośledzenia czynności wszystkich rodzajów leukocytów (ze względu na wystąpienie kwasicy, niedożywienia białkowokalorycznego itd.).

Choroby autoimmunologiczne

Choroby autoimmunologiczne to grupa chorób, które stymulują układ odpornościowy do niszczenia własnych komórek i tkanek. Zaburzenia tego typu są wywołane błędnym uzyskiwaniem kompetencji przez limfocyty. Bariera szpikowa wypuszcza limfocyty nieposiadające odpowiednich antygenów zgodności tkankowej. W rezultacie układ odpornościowy organizmu uznaje swoje tkanki za obce i zaczyna je atakować.

Do chorób autoimmunologicznych zalicza się m.in. bielactwo nabyte, łuszczycę, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toczeń rumieniowaty i łysienie plackowate.

Telefon kontaktowy        (22) 828 59 03